katholiek nieuws uit België

Priester Marc Scheerens uit de Brusselse deelgemeente Jette riskeert een celstraf wegens godslastering. Justitie in Brussel zal volgende maand beslissen of een klacht van de vereniging België en Christenheid tegen de pastoor ontvankelijk is. Aanleiding hiertoe was een controversiële expo in zijn kerk.

Scheerens gaf vier jaar geleden kunstenaars van de organisatie Atelier 340 toestemming om in zijn kerk enkele kunstwerken te exposeren, die de parochianen op een kritische manier naar hun geloof moesten laten kijken. Daarbij behoorden een biechtstoel die was gemaakt van legoblokken, een kruisbeeld met daarin een stuk hersenmassa en een Mariabeeld dat muntstukken huilde, meldt Het Laatste Nieuws.

Parochianen namen aanstoot aan de expositie en brachten de vereniging België en Christenheid op de hoogte, die onlangs een officiële klacht indiende. Pastoor Scheerens heeft intussen spijt van de expositie. "Ik wou de mensen enkel doen nadenken over het geloof. Al zal ik in de toekomst zelf ook twee keer nadenken vooraleer ik me aan zoiets waag."

Bron: Het Laatste Nieuws

In België zijn dit jaar 12 priesterkandidaten aan hun seminarie-opleiding begonnen. Dat blijkt uit de cijfers die vrijdag door de Belgische bisschoppenconferentie zijn vrijgegeven.

In het bisdom Namen zijn er 7 nieuwe kandidaten, in het bisdom Hasselt twee en in de bisdommen Brugge, Gent en Luik telkens één kandidaat. In de bisdommen Antwerpen, Mechelen-Brussel en Doornik zijn er geen kandidaten aan een opleiding begonnen.

In het totaal zijn er nu 77 seminaristen op de Belgische seminaries waarvan 38 in het bisdom Namen, 11 in het bisdom Brugge en 9 in het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Tijdens het studiejaar 2004-2005 werden 9 seminaristen priester gewijd.

Verder zijn er in ons land 63 diakens en 97 parochie-assistenten en pastorale werk(st)ers in opleiding. Het bisdom Gent (16) heeft de meeste diakens in opleiding, het aartsbisdom Mechelen-Brussel (27) de meeste parochie-assistenten en pastorale werk(st)ers.

Er zijn ook mannelijke en vrouwelijke religieuzen in opleiding. Daarover zijn op dit ogenblik echter nog niet alle cijfers beschikbaar.

Bron: RKnieuws.net

Le nombre de candidats à la prêtrise, au diaconat ou à l’animation pastorale reste relativement stable. Le nombre de séminaristes, candidats diacres et animateurs ou animatrices pastorales en formation vient d’être publié par la Conférence épiscopale de Belgique. Si les chiffres sont toujours assez bas, ils restent stables par rapport aux années précédentes. CathoBel a contacté Eric de Beukelaer le porte-parole de la Conférence épiscopale de Belgique. Il commente ces chiffres pour nous.

Le service de presse de la Conférence épiscopale de Belgique vient de publier le nombre des séminaristes, candidats diacres ou animateurs et animatrices en formation pour l’année académique 2005-2006. La Belgique compte un total de 77 séminaristes dont 12 nouveaux cette année. En Wallonie, c’est à Namur, que l’on trouve le plus de séminaristes puisqu’ils sont 38 dont 7 nouveaux. Un chiffre exceptionnel si on le compare aux trois séminaristes de Liège dont un nouveau et aux deux séminaristes de Tournai. Pour le porte-parole de la Conférence épiscopale de Belgique, cette différence importante s’explique par le fait que le diocèse de Namur compte deux séminaires, le séminaire Notre-Dame et le séminaire Rédemptoris Mater. « Le séminaire Rédemptoris Mater est un séminaire du néo-catéchuménat, les prêtres y sont donc préparés pour la nouvelle évangélisation et ne resteront pas tous dans le diocèse. » explique Eric de Beukelaer. «Certains jeunes qui font partie de la fraternité Thomas Becket vont, eux aussi, partir à l’étranger et ne resteront donc pas non plus dans le diocèse ». poursuit le porte-parole des évêques qui se réjouit toutefois des ‘bons chiffres’ de Namur. En Flandre, c’est à Brugge que les séminaristes sont les plus nombreux puisqu’on en compte 11 dont un nouvel inscrit cette année. Hasselt et Gent sont loin derrière puisqu’on compte 6 séminaristes dont 2 nouveaux à Hasselt et 2 séminaristes dont un nouveau à Gent. Ici, c’est le caractère rural du diocèse de Brugge qui expliquerait cette différence. « Les diocèses de grande tradition rurale restent des endroits où il y a plus de vocations. Le constat est moins flagrant qu’il y a une dizaine d’années mais on continue à avoir plus de difficultés pour la pastorale des vocations dans les régions très urbanisées » commente Eric de Beukelaer. Ce serait donc également le caractère fortement urbanisé du diocèse de Malines/Bruxelles qui expliquerait que malgré la population couverte, on ne dénombre que 9 séminaristes dont aucun nouveau pour 2005/2006.

En ce qui concerne les ordinations, 2004/2005 n’a pas été une année particulièrement féconde. Sur un total de 9 ordinations, 6 sont localisées dans le diocèse de Namur, une à Liège, une à Hasselt et une à Gent.

63 diacres sont en ce moment en formation en Belgique. C’est à Gent qu’ils sont le plus nombreux : 16. Juste derrière, on trouve Tournai avec 11 diacres en formation. Viennent ensuite avec 8 diacres Brugge et Hasselt. Ils sont 6 à se former à Malines/Bruxelles, Liège et Namur et 2 seulement à Antwerpen.

Les assistants paroissiaux ne disparaîtront pas

On retrouve également les animateurs pastoraux en formation dans la liste. Sous ce terme général, on trouve tous les laïcs qui se préparent à être nommés dans un poste d’aide à l’Église. Les assistants paroissiaux font donc partie de ces chiffres et même si on avait craint que ce type de poste disparaisse, il n’en est rien. « Un accord avec la ministre de la justice, Laurette Onkelinx a été trouvé pour an et même si celui-ci n’est que transitoire, les assistants paroissiaux ne sont pas prêt de disparaître et les portes ne leur sont pas fermées » nous rassure le porte-parole des évêques. Ils sont d’ailleurs toujours nombreux en formation. 27 animateurs pastoraux en formation à Maline-Bruxelle, 19 à Gent, 15 à Liège, 15 à Tournai, 11 à Antwerpen, 5 à Hasselt et à Namur, les chiffres sont encourageants. Mais pourquoi ne trouve t’on aucun animateur en formation à Brugge ? Ici aussi, Eric de Beukelaer nous apporte une explication. « A Brugge, les animateurs pastoraux sont tout de suite nommés en poste et suivent une formation permanente, c’est pour cela qu’ils ne sont pas repris dans les chiffres. »

Interrogé par CathoBel sur son analyse globale des chiffres, le porte-parole de la Conférence épiscopale se montre mitigé. « Les chiffres sont assez stables avec un petit recul pour la Flandre car Brugge avait eu pas mal de rentrée par le passé. Il est clair que ce sont là des chiffres assez bas mais il n’y a rien de dramatique. Si on compare nos résultats à ceux de la France, de manière proportionnelle, nous pouvons être assez content. »

Notons également qu’il y a eu des entrées dans les instituts de vie consacrée mais qu’on ne connaît pas encore les chiffres à l’heure actuelle.

Bron: Cathobel

Tussenkomst kardinaal op de Bisschoppensynode in Rome

Kardinaal Godfried Danneels heeft gisterenavond zijn tussenkomst op de Bisschoppensynode in Rome geopend met een verwijzing naar de hoofddoelstelling van de bijeenkomst van de bisschoppen: de eucharistie en wat te doen om die beter te kunnen vieren. Er mogen her en der dan wel misbruiken te corrigeren vallen, wat volgens de kardinaal primeert is de aanmoediging om de eucharistie zo goed mogelijk te vieren. Die bemoediging zal volgens hem meer effect hebben dan de, overigens terechte klachten, over wat fout loopt. Naast het uitzetten van enkele stevige bakens, is het nog beter te wijzen op de schoonheid van de liturgie. Hoe schoner de liturgie, des te meer zal ze gerespecteerd en geliefd worden, aldus kardinaal Danneels. Het stereotype beklemtonen van de waarheid geeft wel vaker aanleiding tot scepticisme en het volmaakte kan mensen ontmoedigen. Het schone daarentegen ontwape nt.

Evangeliseren in postmoderne cultuur
Kardinaal Danneels onderstreepte in zijn tussenkomst nog een andere doelstelling van de Bisschoppensynode: het overleg tussen de bisschoppen moet bijdragen tot het beleven van de rijkdom van de eucharistie in een postmoderne cultuur. Dat is verre van eenvoudig. Onze cultuur heeft de evidente perceptie van de onzichtbare wereld verloren. De eucharistie - in haar diepste kern - behoort juist tot de onzichtbare wereld van het geloof. Nochtans verbergt zich achter dat culturele obstakel en als het ware onderhuids een omgekeerde tendens. Paradoxaal genoeg is er volgens de kardinaal tegelijk ook een nieuwe belangstelling voor het onzichtbare. Een soort nostalgie naar de wondere wereld achter de wereld van het puur zintuiglijke, het rationele, de efficiëntie en de productiviteit. Die nostalgie mag dan niet meteen slaan op de onzichtbare wereld van God en het geloof, toch draagt ze wel degelijk kansen tot evangelisatie in zi ch. Het komt er dus op aan de evangelische boodschap met veel geduld en evenveel vertrouwen in onze cultuur uit te dragen. De beste manier om dit te doen, aldus nog de kardinaal, is de liturgische viering zelf. Zij is de eerste evangeliserende. Hij verwees in dat verband onder meer naar de uitvaartliturgie van paus Joannes Paulus II en van de intronisatie van paus Benedictus XVI. "Het is niet op de eerste plaats door te spreken over de liturgie dat we zullen slagen in deze missie, maar door ze te vieren, waardig, wijs, hartelijk en in schoonheid."

Bron: kerknet

Het ‘Conseil interdiocésain des laïcs’ (CIL), de Waalse tegenhanger van het IPB (Interdiocesaan Pastoraal Beraad), heeft een verklaring gepubliceerd naar aanleiding van het debat over adoptie door homokoppels. Daarin staat onder meer dat in het debat dat daarover in ons land gevoerd wordt, vele vragen onbeantwoord blijven.

Het CIL formuleert in zijn motie een aantal bedenkingen, die een bijdrage kunnen leveren tot dat debat. Ze situeren zich op het vlak van de principes, op ethisch en op juridisch vlak. Tegelijk roept het CIL de katholieke kerkgemeenschap op zich te bezinnen over de band tussen huwelijk en vruchtbaarheid.

Het CIL prijst het niveau waarop het debat over adoptie in ons land gevoerd wordt over de adoptie van kinderen door homokoppels. “Toch roept dit meer vragen op, dan dat er antwoorden worden gegeven.” Met vreugde wordt ook vastgesteld dat het kind zelf centraal staat in dit debat. “Het blijft de taak van specialisten, psychologen, pedagogen, sociale assistenten en anderen om ons te informeren over de eventuele gevolgen van een kindertijd en adolescentie van een opvoeding bij homoseksuele ouders. Maar a priori kan men stellen dat ouders van beide geslachten de identificatie en socialisatie van het kind bevorderen.”

Het CIL wijst er ook op dat er bij dit debat in eerste instantie enkele antropologische principes in het geding zijn. Homoseksuelen mogen geen slachtoffer zijn van discriminatie, en de Belgische staat erkent overigens ook het homohuwelijk. Het CIL wijst er overigens op dat een ouder volgens de Belgische wet nu al een kind kan adopteren. Het CIL wijst verder op het belang van die clausule voor het geval de ouders komen te overlijden. De Belgische wet bepaalt in dit geval niet dat die adoptieouder een familielid moet zijn, waardoor ook homoseksuelen op deze manier nu al voor adoptie in aanmerking komen. “Homoseksuele ouders kunnen nu al adopteren, wat hun juridische rechten of plichten ook zijn”, aldus nog het CIL.

Bonnen: RKnieuws.net/Cathobel

Rwanda is principieel bereid om het dossier tegen de Brusselse Witte Pater Guy Theunis (60) aan ons land over te maken. Volgens minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht, die zich sterk heeft ingezet voor het lot van de pater, ziet het ernaar uit dat hij binnenkort kan terugkeren om in België berecht te worden. Eens dat het geval is, wellicht pas binnen enkele weken, kan een gerechtelijk onderzoek gestart worden. Dat zal bepalen of hij al of niet voor de rechtbank moet verschijnen. "De Belgische rechtbanken zijn op basis van de 'genocidewet' bevoegd", stelde minister De Gucht dinsdagavond in het VRT-radiojournaal.

In het provincialiaat van de Witte Paters in Etterbeek (Brussel) wordt met vreugde gereageerd op het bericht over de overdracht van het dossier van hun confrater aan België. "Wij hebben het nieuws via de media moeten vernemen, maar de Rwandese beslissing is alleszins een stap vooruit", ve rklaarde pater Fons Vandenboer dinsdagavond aan Belga. Volgens de pater blijft het afwachten wat de precieze beschuldigingen tegen pater Theunis zijn. Van pater Theunis zelf heeft men in het provincialiaat vooralsnog geen nieuws.

Pater Theunis werd begin september aangehouden in de hoofdstad Kigali. Een Rwandese volksrechtbank verwees hem later door naar een juryrechtbank. Op de basis van de omstreden aanklachten kan hij theoretisch tot de doodstraf veroordeeld worden. Via uitlevering en berechting in België hoopt ons land dit te voorkomen. Pater Theunis stond in Rwanda bekend als een mensenrechtenactivist. Hij nam evenwel geen blad voor de mond om onrecht aan te klagen.

Bronnen: VRT/KatholiekNederland/Kerknet Vlaanderen

Zaterdag 8 oktober wordt op het IPB-Forum een nieuwe voorzitter verkozen. De voorbije drie jaar nam Hubert Schepers deze taak waar. Hij was het ook die het IPB actief betrok in de contacten met verschillende Europese katholieke organisaties. De Semaines Sociales de France en de Zentralkomite der Deutsche katholiken buigen zich, samen met andere Europese katholieke organisaties, in een werkgroep over de vraag hoe het verder moet met Europa gezien de recente ontwikkelingen en hoe we daar als christenen mee kunnen omgaan. Van bij het begin was het IPB partner in die gesprekken. Zo wordt het IPB betrokken bij de voorbereidingen van de Semaines Sociales de France in november 2005 (Overdracht van waarden) en van de Duitse Katholikentag in mei 2006 (Gerechtigheid voor Gods aanschijn). Net zoals bij de vorige edities zal het IPB draaischijf zijn van de Vlaamse inschrijvingen voor die evenementen.

Dat het IPB bij deze werkgroep aanwezig is maakt het mogelijk dat de aandacht ook uitgaat naar de kleinere landen en geloofsgemeenschappen in Europa. Maar tegelijk is het ook een interessante ontmoetingsplek met aandacht voor de situatie van leken in de kerk van het vroegere Oost-Europa, en voor de maatschappelijke dimensie van het christen-zijn. Dit gegeven maakt de contacten tot een wederzijds verrijkend leerproces.

Van donderdag 6 oktober tot zondag 9 oktober gaat de bijeenkomst van de werkgroep door in Bratislava (Slovakije). Gezien de voorzittersverkiezing op het IPB-Forum van 8 oktober zal het IPB daar vertegenwoordigd worden door Lea Verstricht, stafmedewerker van het IPB. Voor de nieuwe voorzitter wacht daar in ieder geval een werkdomein in de groei van nieuwe Europese netwerken van christenen en katholieke organisaties.

Bron: Kerknet Vlaanderen

Tienduizenden Vlamingen schaarden zich de afgelopen vredesweek, van 23 september tot zondag 2 oktober, achter de campagne 'Alle kernwapens de wereld uit'. De slotmanifestatie op de Groenmarkt van Sint-Truiden vormde afgelopen zondag de eindhalte van de vredeskaravaan langsheen de Vlaamse vredesgemeenten van Ieper via Diksmuide, Hooglede naar Brugge, van Gent naar Aalst en Mechelen, van Antwerpen naar Leuven en Brussel, van Genk naar Kleine Brogel (Peer) en eindelijk Sint-Truiden.

Volgens de initiatiefnemers werd de sensibilisatie tegen de massavernietigingswapens zowel op educatief vlak als politiek vlak een succes. Het aantal van 32.000 kernwapens wereldwijd lokte heel wat verontwaardiging uit tijdens de straatacties. Jong en oud, gelovig of niet, vrouw of man, links of rechts... velen keurden de mogelijke inzet van kernwapens tijdens toekomstige conflicten met ontzetting af.
Naast het protest tegen de nucleaire strategie laten de Vlaamse Vredesweekpartners - Artsen voor Vrede, de Vuurbloem, Forum voor Vredesactie, IJzerbedevaartcomité, Jeugd & Vrede, Nederlandstalige Vrouwenraad, Netwerk Vlaanderen, Verbond VOS Vlaamse Vredesvereniging vzw, Voor Moeder Aarde vzw, Vrede vzw, Vredeshuis Aalst, vredesstad Ieper en Pax Christi Vlaanderen (initiatiefnemer) -ook een duurzame herinnering achter aan deze campagne: voor elk kernwapen in de wereld wordt een vredesboom geplant in Vlaanderen.

Heel wat vredesgemeenten maakten tijdens de Vlaamse Vredesweek duidelijk dat er ruimte voorzien wordt voor de aanplanting van de vredesbossen. Op zaterdag 26 november a.s. nodigt de vredesstad Vilvoorde iedere vredesweeksympathisant tussen 10 en 15 uur uit om mee het vredesbos in Houtem met 10.000 vredesbomen aan te planten. Op zaterdag 11 maart is het de beurt aan het vredesstadsbestuur Gingelom en Sint-Truiden bijkomend nog eens 10.000 vredesbomen aan te planten. Verder komen er vredesbossen in Rumst, Ieper en Wuustwezel. Andere vredesgemeenten zoals Damme en Ieper leggen dan weer een laan of een dreef met vredesbomen aan. In Gent en Brussel werd tijdens de Vredesweek een vredesboom geplant op een symbolische plek. Omdat de actie voor de vredesbomen eigenlijk pas nu echt opgestart is, blijft de teller van de vredesbomen op de website www.vredesweek.be nog tot 26 november actief. Zo kan on line het aantal gesponsorde en geregistreerd e vredesbomen op de voet gevolgd worden. Voor slechts 1 euro op het Vredesweek-rekeningnummer 001 - 0351611 - 62 kan een vredesboom voor de verschillende vredesbossen gesponsord worden. Als de geplante vredesbomen in 2020 volwassen zijn, zouden volgens de internationale verdragen alle kernwapens uit de wereld verdwenen zijn. De Vlaamse vredesbewegingen hopen dan een schitterend Vredesweekfeest te vieren, met een fijne wandeling in een van de vredesbossen.

Bron: Kerknet Vlaanderen

Volgens het parket-generaal in Brussel heeft de rogatoire commissie die de Belgische Justitie onlangs naar Guatemala stuurde om er de 25-jaar oude moord op pater Walter Voordeckers uit Turnhout te onderzoeken "onverwacht succes" geboekt. De speurders hebben er vier verdachten van de moord ondervraagd, alsook talrijke getuigen.

De rogatoire commissie is drie weken in het Midden-Amerikaanse land geweest. Het wordt niet uitgesloten dat er in de nabije toekomst nog een tweede rogatoire commissie naar Guatemala afreist, zo is vrijdag in gerechtelijke kringen in Brussel vernomen.

Scheutist Walter Voordeckers werd op 12 mei 1980 in Guatemala vermoord. Hij kwam er op voor de rechten van de arme boeren, wat hem niet in dank werd afgenomen door het militaire regime en de plaatselijke grootgrondbezitters. De schuldigen voor de moord zijn nooit berecht. De Brusselse onderzoeksrechter Freyne, die de rogatoire commissie naar Guatemala, leidde hoopt dat dit alsnog kan gebeuren.

(Bron: RKnieuws.net

De Vlaamse regering keurde vrijdag een besluit goed voor de erkenning en financiering van lokale geloofsgemeenschappen. Het heeft betrekking op de parochies (rooms-katholieke, anglicaanse en orthodoxe eredienst), kerkgemeenten (protestantse eredienst), Israëlitische gemeenten (Israëlitische eredienst), en de islamitische gemeenschap (Islamitische eredienst). Het besluit is vooral belangrijk voor islamitische gemeenschap, omdat er tot nu toe geen enkele moskee erkend is. Het moet tevens bijdragen tot een betere integratie van de islam in de Vlaamse samenleving.

Met het besluit worden lokale geloofsgemeenschappen voorwaarden opgelegd voor de erkenning en subsidiëring. Zo moeten ze in hun contacten met de overheid altijd het Nederlands gebruiken en in de eigen werking de Nederlandse taal ‘zoveel mogelijk’ hanteren. Voorgangers moeten aan de inburgeringsplicht voldoen: "Bij elke aanstelling van een geestelijke bedienaar dient binnen een periode van uiterlijk 2 jaar een afschrift van het attest van inburgering, te bepalen door de Vlaamse regering in het Besluit van de Vlaamse regering betreffende het Vlaamse Inburgeringsbeleid, te worden voorgelegd aan de Vlaamse regering".

Het besluit impliceert tevens dat parochies een financieel plan voor de eerstvolgende drie kalenderjaren moeten voorleggen en het gebruik van de Nederlandse taal aantonen. Geloofsgemeenschappen moeten extreme elementen weren uit hun werking en extremisme publiek afkeuren. Concreet bepaalt het besluit dat de plaatselijke kerk- of geloofsgemeenschappen zich ertoe verbinden om individuen die handelen of oproepen om te handelen in strijd met de Grondwet en het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, weren uit de organisatie en werking van de plaatselijke kerk- of geloofsgemeenschap.

Geloofsgemeenschappen moeten zich er tevens toe verbinden om individuen, verenigingen en/of activiteiten te weren "die handelen of oproepen om te handelen in strijd met de Grondwet". Door het besluit kan de Vlaamse Regering, bij gemotiveerd besluit, de erkenning opheffen van de plaatselijke kerk- of geloofsgemeenschap herroepen. Het besluit treedt in werking op de eerste dag van de tweede maand, volgend op de publicatie in het Belgisch Staatsblad.

(Bronnen: Belga/Kerknet Vlaanderen)

Op vraag van de Prefect van de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren, kardinaal Crescenzio Sepe, wordt Jan Dumon (63), priester van het bisdom Brugge en nationaal directeur van Missio-Pauselijke Missiewerken, de nieuwe secretaris-generaal van de Pauselijke Missiewerken van Sint-Petrus Apostel in opvolging van Mgr. José Galvez wiens mandaat ten einde is. Op 1 oktober begint Jan Dumon in Rome aan een mandaat van vijf jaar.

Jan Dumon werd geboren in Brugge op 13 juli 1942 en priester gewijd in Leuven op 12 oktober 1969. Na zijn studies in Leuven en Rome werkte hij jarenlang in Congo: in 1971 werd hij benoemd tot professor aan het Grootseminarie van Mbuji-Mayi en twee jaar later tot professor aan het Grootseminarie van Kananga. In 1986 werd hij door de Belgische bisschoppen benoemd tot pastoor van de Universitaire Parochie van de Katholieke Universiteit Leuven. In 1991 werd hij ook benoemd tot voorzitter van Broederlijk Delen. In maart 1999 benoemde kardinaal Tomko, toenmalig prefect van de Congregatie voor de Evangelisatie van de Volkeren, Jan Dumon tot nationaal directeur van Missio-Pauselijke Missiewerken. Een jaar later benoemden de Belgische bisschoppen hem tot directeur van COPAL (Collegium Pro America Latina) in Leuven.

De Pauselijke Missiewerken van Sint-Petrus Apostel – één van de vier Pauselijke Missiewerken – staan in voor de pastorale en financiële ondersteuning van de instellingen voor opleiding in de jonge kerken: seminaries, noviciaten, centra voor permanente vorming, theologische faculteiten e.a. Jan Dumon zal de leiding nemen van het internationaal secretariaat en de contacten onderhouden met de bisdommen en bisschoppenconferenties.

In zijn functie van nationaal directeur was Jan Dumon al sterk internationaal geëngageerd. Binnen de Pauselijke Missiewerken worden bepaalde opdrachten aan commissies toevertrouwd en de leden van die commissies worden gerekruteerd onder de 140 nationale directeurs. Dumon was lid van de commissie voor de nieuwe statuten en voorzitter van de commissie voor de hervorming van de pensioenen. Jan Dumon verlaat Missio in het eerste jaar van zijn tweede mandaat. Adjunct-directeur Kenny Frederickx wordt waarnemend directeur in afwachting van de benoeming van een opvolger.

(Bronnen: Ministrando/KerkNet Vlaanderen)